XOXO The Mag Eylül 2011 sayısında yayımlanmıştır.

Sasu Ripatti, 35 yaşında bir Finlandiyalı. 5 yaşında bir kızı var. Ama elektronik müzik takipçileri onu Vladislav Delay, Sistol, Uusitalo ya da Luomo olarak biliyor ve takip ediyorlar. Bu ultra-çalışkan ve über-üretken kuzeyli kardeşimiz 20’yi aşkın albüm, onlarca EP ve sayısız remix’e imza atmış. Ama Ripatti’yi asıl ününe kavuşturan eserleri şüphesiz 2000 yılında hazırladığı Vocalcity ve 2003’te piyasaya sürülen The Present Lover. Resident Advisor tarafından 2000‘lerin en iyi 100 albümü sıralamasında 13. sırayı alan Vocalcity kesinlikle bir house klasiği. Hülyalı, organik, bol vokalli ve groovy bassline’larla örülü bir çalışma. Ama benim kişisel tercihim The Present Lover. House ve türevlerinden fazla hazzetmeyen biri olarak, ilk dinlediğimde bu janrın gelebileceği en üst nokta olduğuna inanmıştım. O zamandan bu zamana da -bazı istisnalar hariç- bu fikrimin pek değiştiğini söyleyemem. 

Yeni albüm haberi Temmuz ortası gibi geldi ve parçalardan 3 tanesi Internet’te paylaşıldı. Vokalleri bu kez Chicago Boys’un üstlendiği albüm tekno, house ve disko türleri arasındaki sınırları esnetme iddiasında. İlk parça Happy Strong, Luomo’nun alışkın olmadığı beat’lerde geziyor. Öte yabdan Good Stuff görece aşina olduğumuz Luomo tadı. Yer yer bileşenlerin susmasına ve şarkının nefes almasına olanak vermiş olması hoş. Spy ise house’un teknoyla oynaştığı yer sanırım: Sentetik synth’leri bolca işitiyoruz. Yazıyı yazdığım tarih itibariyle, albümün gerisi hakkında sadece spekülasyon yapabilirim, ancak ortaya ciddiye alınması gereken bir netice çıkacağına şüphem yok.