XOXO The Mag Kasım sayısında yayımlanmıştır.

Olivier Mateu ve Gilles Escofier, 2001 yılından bu yana gerek prodüksiyonları, gerekse The Youngsters adı altında yayınladıkları albümlerle elektronik müzik piyasasının içinde olmuş sanatçılar. 2008 yılında, ikili birlikteliklerini sonlandırmadan önce, Olivier Mateu Rodriguez Jr. mahlasıyla ufak ufak çalışmalar yapmaya başladı. Sonrasında Olivier’nin başarılı kariyeri başladı. Mothership etiketli Piña Colada, TWO.BIRDS etiketli Hypotango, Giant Wheel etiketli 1977 ve belki de en önemli ve popüleri Boxer imzalı Lila plakları (ve yersizlikten sayamadığım diğerleri) çok olumlu yorumlar aldılar, dans müziğinin ağa babaları tarafından remikslendiler. Bu başarının anahtarı kaliteli altyapılar kadar, güçlü kompozisyonlar oluşturan melodik zenginlikler oldu: Mavi ile grinin en melankolik tonlarını gezen ezgiler, küçük Rodriguez’in imzası haline geldi.

Albüm yapma işini aceleye getirmeyen -ve iyi de yapan- Rodriguez Jr.’ın ilk albümü Mobilee etiketiyle yayınlandı. Albümde sanatçının olgunluğu kesinlikle duyumsanıyor. Az önce tarif etmeye çalıştığım formüle uyan Bagpipe Woman, 2000‘ler teknosu Kerazouek Amm ve buz gibi dub çalışması The Ubiquitous Dr Pook haricinde albümün geneli buram buram house kokuyor. Belki albümün ilk parçası Niagadina klasik Rodriguez Jr. gibi başlayıp bir anda synth pad’lerin girmesiyle house’a dönüşmesi, bize sanatçının ruh hali hakkında ipucu veriyordur. Ben kişisel puanlarımı vokalli parçalardan, özellikle de Shapes I See’den yana kullanıyorum.Bittersweet kolay saptanabilir bir bütünlüğe sahip olmasa da, müthiş parçaların buluştuğu şık bir uzunçalar.